Sanırım insanlardan bir beklentim, umudum kalmadı.
Ve yeni tanıdığım her insandan çok şey bekliyorum.
Karşılığını alamadığımı hissettiğim ve eksildiğimi anladığım her an daha da yok oluyorum.
Sanırım bu beklentileri karşılayacak kişiyi sadece beklemeliyim…
Gözlerimin önünde akıp giden saatler, uğraşlar, çabalar, didinmeler ve geride kalan mutsuzluklar…
Sanırım bunları akışına bırakmam gerek yoksa o akıp giden suda bir girdaba yakalanacağım ve bu çırpınışlarım hatıralara kazınacaklar…
Yorumları Göster
